Szczęście
Czy człowiek może być szcz궬liwy, do pewnego momentu, a potem już tylko może cierpieć? Czy szcz궣cie to jest coś, co przychodzi i odchodzi, a nie ma go stale? Czy to prawda, że tylko można bywać szcz궬liwym?
Nie wiem, czy znajdzie się taki człowiek, który przez cały czas będzie szcz궬liwy. Szcz궣cie zależy od wielu rzeczy, a człowiek żyje w takim środowisku, które nie jest w stanie zapewnić mu w sposób ciągły czegoś takiego, jak poczucie szcz궣cia. Czasami jest tak, że dany czas wydaje się nam zwykłym czasem. Jednak po upływie czasu, okazuje się, że tamten czas był jednak szcz궬liwy, że właśnie wtedy byliśmy naprawdę szcz궬liwi. C㿠 więc można powiedzieć o szcz궣ciu? Nie wystarczy, że ono tylko „bywa” ale w dodatku odkrywamy je po pewnym czasie w momencie naszego życia,w którym nie sądziliśmy, że kiedyś pomyślimy o nim jako o dobrym czasie, szcz궬liwym. Może właśnie dzieciństwo jest takim czasem, szcz궬liwym? Tylko będąc dziećmi, nie zauważamy tego, ale bywamy raz szcz궬liwi, innym razem nieszcz궬liwi.
Kiedy zaś dorośniemy i spojrzymy z perspektywy, widzimy dzieciństwo jako jeden, wielki, szcz궬liwy raj. Oczywiście, ci, którzy doświadczyli zła będą c dziećmi, dzieciństwo z tej perspektywy może wydawać się im piekłem. Jednak nawet wtedy, muszą bywać jakieś szcz궬liwe dni. Tylko już ich nie widzimy, bo to nieszcz궣cie przesłania nam szcz궣cie.
Czy człowiek może być szcz궬liwy? Czy może tylko taki bywać? I jak to jest ze szcz궣ciem widzianym z perspektywy czasu?
Design: Luka