Co po nas zostanie?
Jak liść, jak mgła
skończyć się za życia
skończyć się po śmierci
tak deszcz i ja
kiedyś przeminę
Nie ma ludzi,którzy o tym nie myślą. Nawet, jeżeli odsuwają od siebie tę myśl, żyją, jakby świat miał się nie skończyć – też ich dopada ten niepokój. O to, co będzie, a jeżeli nic nie będzie, to po co to wszystko.
Kiedy się żyje, to się myśli o śmierci.
To takie zwyczajne. Ale jednak człowiek nie może przejść nad tym bez emocji. I nie pomoże nam tłumaczenie, że to co się urodziło, musi umrzeć. Ludzie młodzi tego nie rozumieją.
A starzy? Jak oni myślą? Starzy ludzie też się boją śmierci, też czują niepokój. Bardzo starzy ludzie, których znałam mawiali za to, że chcą, aby ich już Pan Bóg zabrał.
Mówili, że chcą umrzeć, bo nie chcą się już męczyć.
Czy gdyby jednak nie byli schorowani, inaczej patrzyliby na śmierć?
Czym jest śmierć dla Ciebie? Czy jest jakimś końcem, czy wierzysz, że musi być coś po niej? Czasami wydaje się nam, ze wszystko jest jednym wielkim absurdem: i życie, i śmierć, i istnienie człowieka takiego, jaki jest. Czasami zaś doświadczamy tego, że to wielka tajemnica. Tak naprawdę nic nie wiadomo. Tyle już odkryliśmy, tyle zbadaliśmy, tyle mądrych głów żyło na tym świecie, ale nikt nie potrafi wyjść poza to, czy jesteśmy, i udowodnić cokolwiek. Człowiek jest śmiertelny – oto prawda o nas. To wiemy na pewno. Pozostaje nam tylko wiara. I tylko ona, jedna – nadzieja.
Design: Luka